എന്റെ വിദേശ യാത്രകൾ - എപ്പിസോഡ് 4 : ബംഗ്ലാദേശിലേക്ക്

ഓയിസ്ക ഇന്റർനാഷണൽ എന്ന സംഘടനയുടെ ക്ഷണപ്രകാരം ബംഗ്ലാദേശിലേക്കായിരുന്നു എന്റെ അടുത്ത പ്രയാണം. 1976 ൽ. പക്ഷെ അതിനുമുൻപ്‌ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റം മനോഹരമായ ഒരു കാലം കൈവന്നു. കൽക്കട്ടയിൽ മദർ തരേസയോടൊപ്പം ചില നാളുകൾ.

ഫ്രാൻസിലെ തെയ്‌സ് കമ്മ്യൂണിറ്റി സ്ഥാപകൻ ബ്രദർ റോജർ എല്ലാ വർഷവും ഏതെങ്കിലും ഒരു ഭൂഖണ്ടത്തിൽ കുറെ ചെറുപ്പക്കാരോടൊപ്പം പോവുക പതിവായിരുന്നു. അവിടെ ഏറ്റവും ദരിദ്രമായ ഒരു സ്ഥലത്തു താമസിച്ചുകൊണ്ട് ലോക ജനതയ്ക്ക് വേണ്ടി ഒരു കാത്തെഴുതും. ആ കത്താണ് ഒരു വര്ഷം മുഴുവൻ തെസ്സയിൽ ഗ്രൂപ്പ് മീറ്റിംഗുകളിൽ പഠനവിധേയമാക്കുന്നതു .ഈ പ്രാവശ്യം തെരെഞ്ഞെടുത്തത് Calcutta. ക്ഷണിച്ചത് മദർ തെരേസയും. അവർ രണ്ടുപേരും ആദ്മ മിത്രങ്ങളായിരുന്നു. എന്നെയും ആ സംഘത്തിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗത്തു നിന്ന് ഏതാണ്ട് മുപ്പത്തഞ്ചു പേര് ഒത്തുകൂടി. താമസിക്കാൻ കണ്ടുപിടിച്ചത് ഒരു ചേരിപ്രദേശം.

ഞങ്ങൾ രാവിലെ മിഷനറീസ് ഓഫ് ചാരിറ്റിയുടെ ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രോജെക്ടിൽ പോകും. അവിടെ ജോലി ചെയ്യും. വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ മീറ്റിംഗിന് കൂടണം. അതാണ് പതിവ്. ചില ദിവസങ്ങളിൽ മദർ തെരേസ വരും.ഞങ്ങളോട് സംസാരിക്കും. ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ധന്യമായ നിമിഷങ്ങൾ. കഷ്ടപ്പെടുന്ന മനുഷ്യരുടെ യഥാർത മുഖം ആ ഭവനങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ കണ്ടു. ലോകത്തിനു വേണ്ടാത്ത മനുഷ്യരെ എല്ലാം അമ്മക്ക് വേണമായിരുന്നു. പല കഥകൾ ഞങ്ങൾ കേട്ടു. ഞങ്ങളെല്ലാം പുതിയ മനുഷ്യരായി.
"Second Letter to the People of God. " എന്ന കത്ത് ഞങ്ങളുടെ സംഘം എഴുതിത്തീർത്തു. ഒരു വര്ഷം മുഴുവൻ തെസയിൽ നടക്കുന്ന മീറ്റിംഗുകളിൽ അതാണ് പഠിക്കുന്നത്. ഉള്ളിൽ തട്ടുന്ന അനുഭവങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ തയാറാക്കുന്ന ആ എഴുത്തുകൾ പതിനായിരങ്ങൾക്ക് ആവേശം പകരാറുണ്ട്.

അന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് വളരെ സഹായം ചെയ്തു തന്നത് കോട്ടയം ഇറഞ്ഞാലുള്ള ജോസഫ് അച്ചായനും കുടുംബവുമാണ്. അവരുമായുള്ള സ്നേഹബന്ധം ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു. ഒരു മകൾ ആനി വലിയ സാമൂഹിക പ്രവർത്തകയാണിപ്പോൾ. തെസ്സയിൽ എപ്പോൾ ചെന്നാലും ജോസഫ് കുടുംബത്തിലെ ആരെങ്കിലും അവിടെ കാണുമായിരുന്നു. ബ്രദർ റോജർ അവരെ അത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ചു. കൽക്കട്ടയിൽ നിന്ന് പോകുമ്പോൾ 'അമ്മ ഒരു അനാഥ കുഞ്ഞിനെ ബ്രദർ റോജറിന് സമ്മാനമായി നൽകി. അവൾ തെസെയ്‌ കുന്നുകളിൽ ഓടിച്ചാടി വളർന്നു. എല്ലാവര്ക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവളായി മാറി.

കൽക്കട്ടയിൽ നിന്ന് ഞാൻ ധാക്കയിലേക്കു പറന്നു. വിമാനത്താവളത്തിൽ ഒരു കൂട്ടം ആളുകൾ പിറകെ കു‌ടി. അവർക്കു ഇന്ത്യൻ രുപ വേണം. നമ്മൾ എന്തോ ആണെന്ന ഒരു തോന്നൽ. ജപ്പാനിൽ നിന്ന് വന്ന സംഘത്തോടൊപ്പം പിന്നെ ഒരു വർക്ക് ക്യാമ്പിലായിരുന്നു ഒരാഴ്ച.

ഞങ്ങൾ ഒരു കനാൽ നിർമ്മിച്ച് വരണ്ടു കിടന്ന നിലത്തേക്ക് ജലമൊഴുക്കി. അതായിരുന്നു പരിപാടി . ഇടയ്ക്കു ധാക്കയിലെ ചില പ്രദേശങ്ങളൊക്കെ കണ്ടു . എന്നാൽ വിലപ്പെട്ട പല പാഠങ്ങൾ ജപ്പാൻകാരുടെ ആ ക്യാമ്പ് എനിക്ക് സമ്മാനിചു. തൊണ്ണൂറു വയസുള്ള വല്യമ്മച്ചി വരെ ക്യാമ്പിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, കാലത്തു അഞ്ചു മണിക്ക് ഉണരും. കനാൽ വെട്ടു തുടങ്ങും. ഒരു ക്ഷീണവും ഇല്ലാതെ എല്ലാ ദിവസവും അവസാനം വരെ പണിയുന്നത് ആ അമ്മച്ചിയായിരുന്നു. ഇപ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിൽ മായാതെ നിൽക്കുന്ന ഒരോർമ്മയാണത്. നാൽപ്പതു കഴിയുമ്പോഴേക്കും എനിക്ക് നടുവ് വയ്യായെ എന്ന് പറയുന്ന നമ്മുടെ കക്ഷികൾ എല്ലാം ഒരാഴ്ച്ചയെങ്കിലും ജപ്പാനിൽ പോയി ജീവിക്കണം. അപ്പോൾ എല്ലാം ശരിയാവും.

പിന്നീട് ഞാൻ ബംഗ്ലാദേശിൽ പോകുന്നത് ഒരാഴ്ചത്തെ സമാധാന നിർമിതിയുടെ പരിശീലനം നൽകാനായിരുന്നു. (Peace Building Training.). 2010.ൽ. സാവരിലെ YMCA യിൽ വച്ച് അമ്പത് NGO നേതാക്കൾക്കായി ഞങ്ങൾ ക്ലാസുകൾ എടുത്തു. ഡോക്ടർ ജോര്ജ് മാത്യു എന്നോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. URI-യുടെ പല രാജ്യങ്ങളിൽ വച്ചുള്ള പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയവരിൽ ഒരാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം.

വളരെ സന്തോഷം തന്ന മറ്റൊരു കാര്യം ഇവിടെ സംഭവിച്ചു. കൊല്ലത്തു വച്ച് ആദ്യമായി എന്നെ കണ്ട തെസ്സയിലെ ബ്രദർ Klaws പിന്നീട് ഏറിയ കാലം ജീവിച്ചത് ബംഗ്ലാദേശിലായിരുന്നു, അദ്ദേഹം തുടങ്ങിയ ANANDO എന്ന പ്രസ്ഥാനം നാനൂറു ആൾകാർ ജോലി ചെയ്യുന്ന വലിയൊരു സംഘടനയാണ്. ഞങ്ങളുടെ URI യൂണിറ്റാണ് . അവരാണ് എല്ലാ ക്രമീകരണവും ചെയ്തതു തന്നത് . എന്റെ ചിരകാല സുഹൃത്തായ ഫ്രാൻസിസ് ഹാൽഡർ ചുക്കാൻ പിടിച്ചു . ബ്രദർ ക്ലൗസ്സ് ഇന്നും എന്റെ ആത്മ മിത്രമാണ്. എന്റെ വിദേശ യാത്രകൾക്ക് കരണഭൂതമായതു അദ്ദേഹമായിരുന്നല്ലോ. ഇപ്പോൾ ജർമനിയിലാണു. നാല്പത്തഞ്ചു വർഷത്തെ ആ നല്ല സൗഹ്രദത്തിനായി ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നു.

രണ്ടു വര്ഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ധാക്ക യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്ന് ക്ഷണം വന്നു. ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര സെമിനാറിൽ പ്രബന്ധം അവതരിപ്പിക്കാൻ. ഓക്സ്ഫോർഡ് ഓഫ് ദി ഈസ്റ്റ് എന്നാണ് അവർ ധാക്ക യൂണിവേഴ്സിറ്റിയെ വിളിക്കുന്നത്. അവിടുത്തെ Department of World Religions and Cultures URI യോട് അഫിലിയേറ്റ് ചെയ്തിട്ടുള്ള പ്രസ്‌ഥാനമാണ്. വകുപ്പ് മേധാവിയായ ഡോക്ടർ കാസി നൂറുൽ ഇസ്ലാം ഉറ്റ സുഹൃത്തും. ഇന്ത്യയിലും വിദേശത്തും പല മീറ്റിംഗുകളിൽ ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു സംബന്ധിച്ചിട്ടുണ്. ഏതെങ്കിലും ഒരു മീറ്റിംഗ് ഞങ്ങൾ എവിടെ നടത്തിയാലും ധാക്ക യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്ന് രണ്ടു പേരെ അദ്ദേഹം അയച്ചിരിക്കും. ഞാനല്ലാതെ മറ്റാരും വളരരുത് എന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന ഒട്ടനവധി പേരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തനാണ് ഡോക്ടർ കാസി. അതിനാൽ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കുന്നു, ബഹുമാനിക്കുന്നു. പ്രൊഫസർ ജോൺ കുരാ ക്കാരനോടൊപ്പ൦ ഏഷ്യയിൽ നിന്നുള്ള പ്രതിനിധിയായി മൂന്ന് വര്ഷം URI ഗ്ലോബൽ കൗൺസിലിൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അവസരമൊരുക്കുകയും ചെയ്തു.